Bennie Penninga: al ruim 40 jaar een vertrouwd gezicht in de agrarische sector

Wie Bennie Penninga (60) zegt, zegt betrokkenheid, vakmanschap en trouw aan de sector. Al sinds 1984 is hij verbonden aan Abiant. Wat begon via het STAP-programma in een tijd van hoge werkloosheid, groeide uit tot een loopbaan van meer dan veertig jaar bij de agrarische bedrijfsverzorging. Onlangs werd Bennie benoemd tot agro ambassadeur. Een mooie aanleiding om terug én vooruit te kijken.

Hoe heeft jouw loopbaan zich ontwikkeld?

“Ik ben opgegroeid op een boerderij en rolde via een veekoopman in het werk. In 1984 begon ik via STAP bij AB Groningen, zoals Abiant toen nog heette. Na twee jaar stroomde ik door naar de bedrijfsverzorging. Dat beviel zo goed dat ik eigenlijk nooit meer ben weggegaan. Ik vind het werk zo mooi dat ik vaak geen idee heb dat ik aan het werk ben. Het is vaak net alsof ik op mijn eigen bedrijf ben. De tijd is de afgelopen jaren dan ook voorbijgevlogen.

In het begin deed ik ook van alles ernaast omdat we met meer bedrijfsverzorgers waren, bijvoorbeeld in de bouw en ik heb jarenlang vaste adressen gehad. Zo hielp ik 15 jaar lang iedere oogst bij dezelfde akkerbouwer. En ik heb 30 jaar op de maaikorf gezeten in de herfstperiode. Dat soort langdurige samenwerkingen zorgen voor een band. Ik krijg nog steeds kerstkaarten van boeren waar ik jaren geleden werkte.”

Wat maakt het werk als bedrijfsverzorger zo bijzonder?

“Als wij komen, dan zijn we nodig. Vaak is er iets aan de hand: ziekte, een blessure of andere omstandigheden. Dan moet je er staan. Het mooiste vind ik het contact met mensen én met vee. Vroeger werd je echt onderdeel van het gezin. Boerinnen waren thuis, er was altijd koffie en als iemand jarig was, stond er gebak klaar. Je draaide volledig mee in het bedrijf. Tegenwoordig zijn bedrijven groter en werk je vaker alleen door de automatisering. Het vak is veranderd, maar de kern blijft hetzelfde: zorgen dat het bedrijf doordraait op het moment dat de boer dat zelf niet kan.”

Wat vraagt dit werk van jou als persoon?

“Flexibiliteit. En een goede thuisbasis. De ene dag ben je om 18:00 uur klaar, de andere dag om 20:30 uur. Het werk ging altijd voor bij mij en dat is nu nog steeds zo. Mijn vrouw moet daarachter staan, anders werkt het niet. Daarnaast moet je technisch steeds meer kunnen. Door automatisering en digitalisering moet je goed weten hoe systemen werken. Mensen onderschatten weleens hoe zwaar en verantwoordelijk het werk is. Je moet je aanpassen aan iedere ondernemer. Goed luisteren is belangrijk. Eerst kijken hoe iemand werkt en daar je dag op afstemmen.”

Hoe ziet jouw werk er tegenwoordig uit?

“De laatste jaren ben ik veel aan het melken. Dat ritme vind ik mooi. ’s Ochtends vroeg een paar uur melken, daarna thuis koffie drinken, de krant lezen en een powernap en dan s’ middags weer een ronde. Daarnaast spring ik soms bij met ongediertebestrijding of mollen vangen bij boeren in de regio. Dat maakt het afwisselend. Toch mis ik het wel dat ik minder verschillende werkzaamheden doe dan vroeger.”

Je bent benoemd tot agro ambassadeur. Wat betekent dat voor jou en hoe kijk je naar de toekomst?

“Ik was positief verrast. Zelf denk ik altijd dat ik niet een heel bijzonder verhaal heb te vertellen. Ik hou van het werk en doe het met plezier. Het verandert verder dus niet zoveel aan wie ik ben of wat ik doe. Wat ik wel mooi vind aan deze sector is de waardering. Ik heb bedrijven geholpen die anders misschien hadden moeten stoppen. Eén boer was ziek; ik heb daar drie jaar gewerkt zodat het bedrijf kon blijven draaien. Zijn zoon heeft het later overgenomen. Dat zijn momenten waarop je beseft dat je echt iets betekent. Aan jonge mensen zou ik zeggen: ga eerst ervaring opdoen als bedrijfsverzorger voordat je het bedrijf van je ouders overneemt. Je leert echt enorm veel door bij verschillende ondernemers mee te kijken.”